FIAP فدراسیون بین المللی هنر عکاسی

FIAP ، فدراسیون بین المللی هنر عکاسی، توسط دکتر Van de Wijer بلژیکی در سال 1946 پایه گذاری شد و از آن سال تا کنون واسطه ای بوده است برای برقراری ارتباط بین موسسات ملی عکاسی در کشورهای مختلف جهان. اولین کنگره ی این فدراسیون که جلسه ی رسمی تشکیل ان نیز بود در سال 1950 در شهر برن سوئیس با شرکت 10 نماینده از کشورهای مختلف تشکیل شد.

FIAP به عنوان عضو اجرایی با موسسات ملی عکاسی در سراسر جهان همکاری نزدیک دارد که تعداد انها به بیش از 85 موسسه در 5 قاره می رسد؛ فیاپ همچنین نماینده ی نزدیک به یک میلیون عکاس است. هرگونه جهت گیری سیاسی، ایدئولوژیک و نژادی در فعالیت های FIAP غیر قانونی است.

فیاپ در سطح جهانی فعالیت دارد. وظیفه ی اصلی ان اعتلای عکاسی است و در این راستا چند هدف را دنبال می کند که از ان جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:
رشد و پرورش روح عکاسی در سرتاسر جهان، بالا بردن سطح فرهنگ شهروندان به منظور همکاری برای ارتقای عکاسی چه در زمینه ی هنری و چه فنی و همچنین تلاش در جهت تحکیم صلح در جهان.

یکی از برنامه های فیاپ برگزاری مسابقات دو سالانه است. این مسابقات که در کشورهای عضو برگزار می شود دارای ویژگی هایی است که ان را از دیگر مسابقات بین المللی تحت حمایت فیاپ متمایز می سازد. در این مسابقات که تعداد شرکت کنندگان ان اکنون به 40 کشور می رسد، عکس ها نه تنها جداگانه بلکه به شکل جمعی نیز بررسی می شوند. به این معنی که هر مجموعه از هر کشور باید از نظر محتوا، تکنیک و روش ارائه منسجم باشد. این هماهنگی ی سه گانه است که از طرف بازدیدکنندگان ارزشمند شمرده می شود و همچنین باعث می شود دوسالانه های فیاپ در حد دیگر فعالیت های هنری تاثیرگذار باشد. "جام جهانی عکاسی" نیز از دیگر مسابقاتی است که برگزارکننده ی آن فیاپ است.فیاپ با حفظ هدف ارتقا هنر عکاسی و همچنین به منظور پرداختن به بعضی مشکلات جهانی، مستقلا یا با همکاری دیگر موسسات مسابقات متعددی برگزار کرده است که از میان انها می توان عناوین زیر را برشمرد:
دنیایی برای همه(One world for all) ، کار و تفریح (Work and leisure)، کودکان امروز-امید فردا(Children of today, hope for the future). این فدراسیون سابقه ی همکاری با سازمان بهداشت جهانیWHO را نیز دارد.

هر ساله بیش از 100 نمایشگاه و مسابقه بین المللی با پشتیبانی فیاپ برپا می شود. این نمایشگاهها از اهمیت خاصی برخوردارند و طبق قوانین فیاپ فقط در صورتی می توانند تحت حمایت این فدراسیون باقی بمانند که "بیشتر کشورهای جهان" دعوت داشته باشند. مواردی چون تاریخ و مدت نمایشگاه، کیفیت اثار، ورودیه، کاتالوگ و .... از طرف فیاپ تعیین می شود. این فدراسیون نمایشگاههایی که فقط مقاصد تجاری دارند یا زمینه ی فعالیتشان محدود است را تحت حمایت قرار نمی دهد.فیاپ تنها موسسه ی بین المللی در زمینه ی عکاسی است که از طرف یونسکو UNESCO به رسمیت شناخته شده است و پروژه هایی نیز بنا به درخواست این سازمان انجام داده است.از دیگر دستاوردهای فیاپ حضور در نمایشگاه بزرگ فتوکینا است که نقش موثری در ایجاد ارتباط با دنیای عکاسی و همچنین ارتقا وجهه ی جهانی فیاپ داشته است.

69 کشور عضو فیاپ هستند؛ بلژیک، المان، اتریش، بلغارستان، دانمارک، یونان، ایتالیا، هلند، لیتوانی،رومانی، چک، ترکیه، هند، بنگلادش،هنگ کنگ، مالزی، سنگاپور، ژاپن، پاکستان، افریقای جنوبی، کامرون، موریتانی، شیلی، ارژانتین، کوبا، کانادا، استرالیا از جمله ی کشورهای عضو هستند.

یکی از قدیمی ترین دانشگاههای جهان

آشنایی با یکی از قدیمی ترین دانشگاههای جهان دانشجویان ۱۳۰ کشور جهان در وین مشغول تحصیل هستند دانشگاه وین که در سال ۱۳۶۵میلادی تأسیس شد یکی از قدیمی ترین دانشگاههای جهان است. در این دانشگاه در حال حاضر ۶۳ هزار دانشجو مشغول تحصیل هستند که سهم دانشجویان خارجی نیز در آن نسبت به بقیه دانشگاههای اروپا زیاد است در مجموع دانشجویانی از ۱۳۰ کشور جهان در رشته های مختلف در این دانشگاه تحصیل می کنند در این دانشگاه می توان در ۱۳۵ رشته مختلف و در مقاطع لیسانس، فوق لیسانس، دکترا و مدارج بالاتر ادامه تحصیل داد در حال حاضر در کنار دانشگاه وین یازده دانشگاه دیگر نیز در اتریش وجود دارد.موقعیت جغرافیایی اتریش در مرکز اروپا و تبادل طولانی فرهنگی با کشورهای شرق اروپا، همچنین راههای ارتباطی زیاد در کنار امکان دسترسی به اتریش از طریق هوایی، جذابیت زیادی برای دانشجویان خارجی در این کشور ایجاد کرده است. این دانشجویان در طول مدت تحصیل خود در اتریش با استفاده از امکانات حمل و نقل همواره می توانند در طول تعطیلات دسترسی آسانی به موطن خود داشته باشند در سال ۲۰۰۲ بیش از ۲۲۰ هزار دانشجوی رسمی در دوازده دانشگاه اتریش به تحصیل مشغول بودند که از این میزان حدود ۳۰ هزار نفر را دانشجویان خارجی تشکیل می دادند. بدین ترتیب به طور متوسط بیش از ۱۲ درصد از دانشجویان دانشگاههای این کشور خارجی هستند. تعداد کادر علمی به بیش از ۱۶ هزار بالغ می شود که در نوع خود در رده های بالای مقایسه ای با دیگر کشورهای اروپایی است از سال ۱۹۷۵ میلادی و با اوج گیری تظاهرات دانشجویی در اروپا سیستم تحصیلات عالی در اتریش هم به اصلاح ساختارهای کهنه دست زد . سیستم تحصیلی امروز ماحصل همان زمان است دانشجویان، استادان و کارمندان دانشگاهی از آن تاریخ تاکنون با انتخاب شوراهایی در تمام تصمیم گیریهای دانشگاهی سهیم هستند. در دانشگاه وین دانشجویان می توانند به آسانی منابع مورد احتیاج خود را تهیه کنند و در همین رابطه کتابخانه ملی اتریش سهم بسزایی دارد. این کتابخانه که در مجاورت دانشگاه است در سال ۱۳۶۸ میلادی و تنها ۳ سال پس از تأسیس دانشگاه شروع به فعالیت کرد.آرشیو این کتابخانه بیش از ۶ میلیون مدرک را دربرمی گیرد که از این میزان ۲ میلیون و ششصد هزار کتاب است. در کنار این مرکز دو کتابخانه دیگر یعنی کتابخانه مرکزی و کتابخانه دانشگاه نیز در شهر وین خودنمایی می کنند. در میان این کتابخانه ها، کتابخانه مرکزی فیزیک بیش از ۲۰ میلیون کتاب را در خود جای داده است و کتابخانه هنرهای زیبا نیز با بیش از دو میلیون کتاب منبع اطلاعاتی بسیار با ارزشی برای دانشجویان است. توجه به هنر و موسیقی که ریشه در سنتهای اتریش دارد شامل برنامه هایی برای دانشجویان بخصوص دانشجویان خارجی است.هر دانشجو می تواند فقط با ارائه کارت دانشجویی از امکانات رفاهی شامل استفاده از حمل و نقل درون شهری که در شهر وین در حد عالی است، با تخفیف ویژه استفاده کند. سینما، تئاتر و کنسرتها نیز شامل تخفیف دانشجویی می شوند.دانشجوی خارجی در وین امکان استفاده از خوابگاه دانشجویی را نیز دارد. در دانشگاه وین دانشجویان داخلی و دانشجویان کشورهای اتحادیه اروپا از پرداخت شهریه معاف هستند ولی دیگر دانشجویان باید شهریه ای را پرداخت کنند که به جز شهریه پایه در بقیه موارد متفاوت است. این شهریه ها در حد شهریه های کشورهای دیگر است. ولی دانشجویان می توانند پس از طی چند ترم در صورتی که شایستگی لازم را داشته باشند از بورسیه های مختلف استفاده کنند و یا در زیر چتر پوششی دولت قرار گیرند که شامل کمک به دانشجویان از کشورهای فقیر و یا در حال توسعه است. امکان کار فقط در دوران تعطیلات برای دانشجویان فراهم است و با توجه به شرایط اقتصادی اروپا از این طریق گذران امور تحصیلی بدون منابع مالی دیگر تقریباً امکان پذیر نیست.در کنار دوازده دانشگاه در اتریش ۶ آکادمی هنر با بیش از ۴۹۰ رشته هنری نیز وجود دارد. دانشگاههای معتبر اتریش پس از دانشگاه وین عبارتند از: دانشگاه گراتس که در سال ۱۵۸۵ میلادی تأسیس شد و همواره مورد توجه دانشجویانی از کشورهای خاورمیانه بوده است. این دانشگاه دارای شهرت خوبی در رشته های علوم فنی است. دانشگاه اینبورگ که در سال ۱۶۶۹ میلادی تأسیس شده است و در کنار دانشگاه سالزبورگ که در سال ۱۶۱۹ میلادی آغاز به کار کرد همچنان مورد توجه دانشجویان رشته های موسیقی است. دانشگاه فنی وین که تأسیس آن به سال ۱۸۱۵ میلادی برمی گردد، در کنار دانشگاه فنی گراتس که در سال ۱۸۱۱ تأسیس شد و دانشگاه معدن شناسی لئوبن که در سال ۱۸۴۰ میلادی تأسیس شده است از دانشگاههایی هستند که بسیار مورد توجه دانشجویان خارجی بخصوص از کشورهای در حال توسعه قرار گرفته اند. با امکانات حمل و نقل ریلی موجود در اتریش دانشجویان خارجی که از کشورهای آسیایی، آفریقایی و یا آمریکای لاتین پس از کسب پذیرش و تأیید مدارک خود برای تحصیل به اتریش می آیند .از فرودگاه شهر وین می توانند مستقیماً به شهرهای محل تحصیل خود عزیمت کنند. تقریباً تمام خطوط هوایی جهان به وین پرواز دارند و با همکاری خطوط هوایی اتریش می توان بلیت قطار را نیز هنگام رسیدن دریافت کرد. دانشگاه لینز نیز از دیگر دانشگاههایی است که مورد توجه دانشجویان خارجی است. دانشکده های دامپروری و اصلاح نباتات وین، دانشگاه اقتصاد وین، آکادمی هنرهای تجسمی شهر وین، دانشگاه هنر و دانشگاههای موسیقی در شهر وین نیز مجموعه ای از امکانات تحصیلی در این کشور را به نمایش می گذارند ؛اطلاعات ممکن در مورد تحصیل در اتریش را می توان از طریق www.univie.ac.at و یا www.wien.info و www. aua.comدریافت کرد. ترم های دانشگاهی شامل یک ترم زمستانی و یک ترم تابستانی است. دانشمندان فارغ التحصیل از دانشگاههای اتریش ۱۵ جایزه نوبل را از سال ۱۹۰۵ تاکنون به دست آورده اند که از این تعداد ۵ نفر در پزشکی، سه نفر در فیزیک، چهار نفر در شیمی، یک نفر در اقتصاد و دو نفر نیز جایزه صلح نوبل را تصاحب کرده اند.در سالهای اخیر توجه به محیط زیست نیز به ایجاد کرسی هایی در دانشگاه انجامیده است. گروه های فیزیک در دانشگاه اتریش سهم بسزایی در تعیین جایزه فیزیک نوبل برای تحقیقات هسته ای ایفا کردند که در سال ۱۹۸۴ به مؤسسه تحقیقات هسته ای اروپایی تعلق گرفت مرکز جهانی شناخته شده ای نیز در زمینه تولید و کشف موتورهای کششی تحقیق می کند که در دانشگاه گراتس فعالیت دارد و تاکنون تحت سرپرستی پرفسور هانس لیست به اختراعهای متعددی در زمینه موتورهای درون سوخت دست یافته است.

شاخص موفقیت

شاخص موفقیت:

اجرای ماده 88 اموزش و پرورش

دبیر ستاد اجرایی ماده 88 اموزش و پرورش :محمد رضا شریف کاظمی

وزیر اموزش و پرورش از موضع خود عقب نشینی نکرده است

اجرای طرح خصوصی سازی مدارس در اموزش و پرورش ادامه دارد و حاجی در این مورد برای ارامش افکار عمو می تدبیر کرده است .

به گزارش خبر نگار اجتماعی خبر گزاری مهر ، دبیر ستاد اجرایی ماده 88 در آموزش و پرورش با بیان این مطلب افزود : اجرای ماده 88 بر اساس مصوبه مجلس ، شورای  نگهبان و هیات دولت ،  در اموزش وپرورش ادامه دارد و اقای حاجی از موضع خود عقب نشینی نکرده است . حاجی فرد سیاست مداری است و شاید در این زمینه تد بیر کرده و یا روزنامه ها در مورد این طرح غیر واقعی نو شته اند. شریف کاظمی در  ادامه گفت :  این طرح تا سال 85 به صورت ازمایشی اجرا می شود و در صورت عدم موفقیت ایین نامه شیوه اداره این مدارس  اصلاح خواهد شد . باید فهم مشترک و یکپارچه ای بین  اولیاء دانش اموزان ، معلمان ، مدیران ، و مسوولان اموزش و پرورش در زمینه این طرح صورت گیرد ، تا بتوان در مورد اجرای این طرح نظر واحدی را ا رائه داد . وی در مورد زمان اجرای این طرح گفت: در تابستان سال جاری  تنها مراکز در مانی و مهمانسراها به بخش غیر دولتی واگذار می شود و برای مدارس  خرید خدمات مدیران انجام می شود .  وی افزود : اموال دولتی ، مدارس ، و معلمان به کسی فروخته نمی شود بلکه  تا سقف 95 درصد از هزینه این مدارس از سوی اموزش و پرورش تامین و 5  در صد باقیمانده  نیز از سوی مدیران به منظور کیفیت بخشی برنامه های مدارس  هزینه خواهد شد . الویت مدیریت این مدارس با معلمان بازنشسته اموزش و پرورش که امکان ارائه خدمات اموزشی و گارگاهی به  مدارس را دارند،  است  . شریف کاظمی  در پاسخ به سوال میزان سود دهی این طرح  به مدیرا ن بخش خصوصی گفت : مدیران بخش غیر دولتی  خدمات اموزشی و کار گاهی ارائه میدهند و در ازای ان هزینه واعتبار از اموزش و پرورش در یافت می کنند ، اگردر این زمینه  عرضه و تقاضا برابر باشد سود دهی مناسبی برای مدیران  خواهد داشت . رواج اقتصاد دلا لی در اموزش و پرورش شیروانی یکی از معلمان استان اصفهان در مورد  طرح خصوصی سازی مدارس گفت : اجرای این طرح خلاف ماده 30 قانون اساسی است ، و اقتصاد دلا لی در اموزش و پرورش رواج می یابد . در حال حاضر مدارس به شیوه های مختلفی اداره می شود و با اجرای این طرح نیز تعداد بسیار کمی از مدارس با نظارت مستقیم و امکانات دولتی اداره می شوند و اموزش و پرورش از زیر بار مسوولیت در مقابل این مدارس شانه  خالی می کند.   مقیمی یکی دیگر  از معلمان در این مورد گفت ، با اجرای این طرح عده کمی از دانش اموزان امکان تحصیل دارند و در حق دانش اموزان محروم اجحاف می شود . حراج مدارس  معارفی معلم بازنشسته اموزش و پرورش در مورد اداره این مدارس از سوی معلمان بازنشسته گفت: کدام معلم بازنشسته امکان مالی زیادی برای ارائه خدمات اموزشی و کار گاهی دارد ؟ با اجرای این طرح مدارس به مزایده و حراج گذاشته می شود  و افراد سرمایه دار جامعه   اداره امور این مدارس را به عهده می گیرند .   .توکلی مدیر یکی از مدارس منطقه 13 تهران گفت:  هر روز برنامه جدیدی در اداره مدارس و فعالیتهای اموزش و پرورش طراحی می شود که تعدد این برنامه باعث اختلال در نظام اموزشی کشور است . لزوم توجه مسوولان اموزش و پرورش به عملکرد بر نامه ریزی در اموزش و پرورش کشور در طول سالیان گذ شته با مشکلات متعد دی همراه بوده است و مسوولان این بخش بر نامه های بسیاری در اجرای شیوه های اموزشی و تربیتی دانش اموزان اتخاذ کرده اند که  در بسیاری از موارد با شکست مواجه شده است. طرح نظام جدید اموزش متوسطه ، تغییر ات بسیار زیاد کتابهای درسی ،   طرح  مدارس نمو نه دولتی ، نمونه مردمی ، غیر انتفاعی و اکنون مدارس خصوصی ،از جمله این بر نامه ها ست که در بسیاری از موارد با دانش اموزان ، معلمان ، مدیران ، و اولیاء دانش اموزان را با مشکلات متعددی روبرو کرده است . به نظر می رسد  قبل از اجرای سراسری طرح خصوصی سازی مدارس باید  مسوولان اموزش و پرورش بررسی و کار کار شناسی بیشتری انجام دهند تا این طرح نیز مانند  بر نامه های گذشته با مشکل و معضل اساسی مواجه نشود.

امانت داری و اخلاق مداری استفاده از این خبر فقط با ذکر منبع  "خبرگزاری مهر"  مجاز است.

درهمین زمینه بخوانید ...   خصوصی سازی مدارس منتفی می شود   هیچ مدرسه ای به بخش خصوصی واگذار نمی شود   وزیر اموزش و پرورش از موضع خود عقب نشینی نکرده است

خصوصی سازی مدارس در امریکا

خصوصی سازی مدارس در امریکا  محمد رضا شریف کاظمی              

برنامه جهان آموزش، درباره نظام آموزشی آمریکا و چالش هایی که در راه اصلاح این نظام، ریاست جمهوری آمریکا با آن مواجه است صحبت می کند. یکی از تدابیر بحث انگیز، برنامه خصوصی سازی است.

مدارس منشور به صورت خصوصی اداره می شوند ولی ورود به آن ها برای عموم آزاد است. هدف آن ها دادن فرصت برابر از آنچه که فرزندان ثروتمندان دارند به بچه های فقیر است.

گزارش از مدرسه وایلدکت در منهتن نیو یورک تهیه شده است.

مدارس منشوری یا نیمه دولتی

برای بعضی ها مدارس منشوری آزادی انتخاب برای والدین و فرزندان است، برای بعضی دیگر، به معنی فروش سیستم آموزشی به وال استریت است. این مدارس تجربه جدید ایالات متحده است.

مدارس دولتی مانند شرکت های خصوصی اداره می شوند و چنانچه موفق نشوند درهای آن ها بسته می شوند. آن ها با بچه های محله های فقیر که در مدارس دولتی با شکست مواجه شده اند، کار می کنند. مانند مدرسه وایلدکت، که شعار آن این است: “هر فردی سزاوار فرصت دوم است”

دانش آموزی در مدرسه وایلدکت می گوید: “ اسم من کریستوفر رابینسون است و 17 ساله ام. وقتی به این مدرسه آمدم می خواستم به موقع فارق التحصیل شوم. نمی خواستم در 21 سالگی نیز به دبیرستان بروم. احساس کردم اینجا بهتر است چون کلاس ها کم جمعیت تر هستند و ما بیشتر مطالعه می کنیم”.

ماریا برانسون، آموزگارمی گوید: “نگران نباشید. با تمام سر فصل ها آشنا هستید. موضوع درباره جغرافی و توسعه ایالات متحده است. وقتی از کلاس خارج می شوید من بررسی خواهم کرد تا ببینم به تمام پرسش ها جواب داده اید یا نه. اگر احتیاج به زمان برای شرح داشته باشید به شما کمک خواهم کرد. همچنان که مشاهده کردید در کلاس من 8 تا 10 دانش آموز وجود دارد. من آن ها را هم شخصا و هم از نظر علمی می شناسم. من سعی می کنم طوری دانشم را به آن ها منتقل کنم که حتما موفق شوند”.

ران تابانو، مدیر مدرسه می گوید: “بودجه را من کنترل می کنم و بدین ترتیب می توانم تجهیزات لازم را هر موقع احتیاج داشتم سفارش دهم. می توانم اشخاصی را که مایلم استخدام کنم. برای برنامه ریزی نیز استقلال کامل را داریم. کار مدارس منشوری پنج سال یک بار ارزیابی می شوند، بعضی وقت ها حتی کمتر. اگر آن ها بیایند و ببینند که دانش آموزان نمرات خوبی ندارند یا کتاب ها مناسب نیستند یا اینکه از نظر مادی در وضع خوبی نیستید می توانند مدرسه راتعطیل کنند”.

مدارس منشوری با بودجه عمومی اداره می شوند و مانند مدارس دولتی بدون شهریه هستند. آن ها از سرمایه گذاران بخش خصوصی نیز استقبال می کنند. بیشتر آن ها آزادی کامل برای برنامه درسیشان دارند. برای مثال، وایلدکست مدرسه ای است که به صورت متناوب کلاس درس و کار آموزی در آن به اجرا گذاشته می شوند. کریستوفر در یک شرکت خدماتی کارآموز است.

کریستوفر رابینسون می گوید: “یک هفته مدرسه و یک هفته کار. من به عنوان پیک، نامه ها را به دادگاه می رسانم. این همان کاری است که دوست دارم وقتی بزرگ شدم انجام دهم. مانند این است که برای زندگی واقعی آماده می شوم”.

منتقدان خصوصی سازی

اما همه خصوصی سازی را به عنوان یک موفقیت نمی نگرند. مورخ آموزش، دایان راویچ قطعا مدارس منشوری را به عنوان یک مدل خوب قبول ندارد. او نظراتش را با جهان آموزش در میان گذاشت.

دایان راویچ یکی از منتقدان سرسخت اصلاحات در مدارس ایالات متحده است. او صدای “مدرسه قدیم” و قدرتمندترین مدافع مدرسه دولتی برضد خصوصی سازی است.

“یک داستان آمریکایی: مادر من با کشتی در سال 1917 به آمریکا آمد. در سال 1991 از من دعوت شد تا معاون وزیر آموزش در زمان ریاست جمهوری جورج بوش پدر بشوم. در 1998 بیل کلینتون مرا به عضویت هییات ملی امتحانات منصوب کرد. من از اواخر 1960 درباره آموزش نوشته ام. در حدود 500 مقاله و ده ها کتاب منتشر کرده ام. مطمئن نیستم شاید بیشتر از این تعداد است، ولی حتما کمتر نیست. برنامه وزیر آموزش، دانکن، این است که توسعه مدارسی که به صورت خصوصی اداره می شوند را تشویق کند. او همچنین استفاده هر چه بیشتر از آزمون ها را نیز تشویق می کند و به این صورت معلمان را از نظر اینکه شاگردانشان چه نمره هایی کسب کرده اند، مورد قضاوت قرار می دهد. اگر میانگین بالا برود آن ها آموزگاران خوبی هستند، در غیر این صورت آن ها خوب نیستند. به نظر من این طرز فکر غلط است. بیشتر افرادی که از مدارس منشوری جانب داری می کنند، از وال استریت هستند. آن ها دلالان، مدیران مالی و اشخاصی هستند که شرط بندی می کنند. آن ها شرط را بر این گذاشته اند که بخش خصوصی از بخش دولتی بهتر است. وقتی یک مدرسه منشوری در یکی از محله های نیویورک افتتاح می شود، آن ها راحت ترین بچه های فقیر را برای آموزش انتخاب می کنند و بعد می گویند: “ما بهتر از شماییم، این جا حق ماست. سیاست مداران ما بر این عقیده اند که فقر مهم نیست و می گویند که فقر بهانه معلمان ناکارآمد است که قادر به تدریس نیستند. در ایلات متحده 20 درصد از بچه ها در فقر به سر می برند. فقر مهم ترین دلیل کارایی پایین علمی است. بهترین راه برای بهبود کیفیت مدارس، کاهش و از بین بردن فقر در جامعه است. همچنین باید مطمئن شد که هر کودک امکان دستیابی به یک برنامه آموزشی غنی و متوازن را دارد.”

انتخاب معلم نمونه

وقتی صحبت از سیستم آموزشی است، اکثریت افراد نظر به این دارند که هیچ چیز مثل یک آموزگار خوب برای موفقیت دانش آموزان نمی تواند باشد. رییس جمهور آمریکا هر سال از بهترین معلم قدردانی می کند.

هر سال در واشنگتن از بهترین معلمان تقدیر به عمل می آید. انتخاب از طریق مراحل بسیار طولانی به عمل می آید و هر ایالت معلم نمونه خود را انتخاب می کند. معلم نمونه در طول سال به تمام نقاط کشور سفر می کند و سخنگوی آموزش و پرورش در ملاقات با آموزگاران، دانش آموزان، والدین و سیاست مداران می شود.

باراک اوباما، رییس جمهور آمریکا می گوید: “اگر ما سیستم آموزشی قدرتمندی را برای دانش آموزان داشته باشیم، کشوری قدرتمندی هم خواهیم بود. ما به شدت نیاز به معلمانی داریم که توانایی هایی که دانش آموزان در خود نمی بینند، کشف و به آن ها نشان دهند. معلمی که درکنار من ایستاده، میشل شرر، نمونه این گونه معلم است.”

میشل شرر می گوید: “ما باید حل کننده مشکلات باشیم. در حالی که در مورد ایده ها بحث می کنیم، باید امکانات مورد نیاز را در اختیار داشته باشیم و تغییرات لازم را انجام دهیم. ما باید به سمت پیشرفت مثبت به پیش رویم و همیشه چهره دانش آموزان جلوی چشممان باشد.”

میشل معلم شیمی در دبیرستان اوربانا در مریلند است. او کار را با دانش آموزان ناشنوا آغاز کرد. به عقیده او هر کسی می تواند در آزمایشگاه شیمی هم بیاموزد و هم لذت ببرد. دختر او به مدرسه دولتی می رود.

او می افزاید: “مردم می گویند: شما به دانشگاه پرینستون رفتید، هر کاری که می خواستید انجام دادید. من به آن ها می گویم: من هر کاری که می خواهم انجام می دهم. من آموزگارم و به آنچه که هستم مفتخرم. خیلی مهم است که جامعه ما تشخیص دهد که معلمی به اندازه هر حرفه دیگری شریف و محترمانه است.”

اما معیار انتخاب معلم نمونه چیست؟ چگونه کمیته انتخاب تصمیم می گیرد؟ معلم نمونه کیست؟

دارلا استراس، مدیر برنامه انتخاب معلم سال مریلند می گوید: “مهم شور و اشتیاق آن ها و شیوه ای است که مردم از آن ها به عنوان معلم تعریف می کنند. باید در نامه هایی که می فرستند، در آن روش آموزش خلاقانه خود را توضیح دهند. چگونه با والدین و کارکنان مدرسه همکاری می کنند؟ بنابراین، این واقعا یک نگاه کلی به روشی است که آن ها به کار می بندند.”

جان کوام، مدیر برنامه ملی انتخاب معلم سال می گوید: “ میشل در طول سال 150 ماموریت دارد: او از کلاس درس خود تمام وقت دور خواهد بود تا به کلاس درس بزرگ تری تدریس نماید: تمام جهان.” 

 

کدام درمان چاقی مناسب شماست؟

در بسیاری از کشورهای جهان از جمله ایران 70 درصد افراد بالای 20 سال در شهرهای بزرگ دچار اضافه وزن هستند و نزدیک به 50 درصد افراد دچار چاقی هستند و به طور کلی این چاقی در زنان شایع تر است. در واقع 30 سال قبل، میانسالان و افراد مسن، دچار چاقی بوده اند اما در سالهای اخیر، چاقی در جوانان، نوجوانان و حتی کودکان نیز دیده می شود. به طوری که 30% از کودکان و نوجوانان کشورهای پیشرفته چاق هستند.

چرا چاقی خطرناک است؟

چاقی باعث افزایش خطر ابتلا به دیابت، فشارخون، بالارفتن چربی خون، بیماری های قلبی – عروقی و سکته مغزی، سنگ کیسه صفرا، برخی سرطانها، تنگی نفس، استئو آرتریت، افسردگی و کمبود اعتماد به نفس می شود.

وزن ایده آل چقدر است؟

روش های متعددی برای محاسبه وزن ایده آل وجود دارد ولی اندازه گیری شاخص توده بدن یا همان BMI روش کاربردی تر است. در این روش وزن (به Kg) را به مجذور قد (به متر) تقسیم کرده و نتیجه تعیین کننده میزان تناسب اندام یا چاقی فرد خواهد بود و بر اساس جدول زیر قابل تفسیر است:

BMI	تفسیر
کمتر از 18/5	کمبود وزن
18/5 تا 25	نرمال
25 تا 30	اضافه وزن
30 تا 35	چاقی متوسط
35 تا 40	چاقی شدید
بیشتر از 40	چاقی مرضی

حال با توجه به BMI خود به دنبال روش مناسب درمان چاقی خود باشید.

چگونه چاقی را درمان کنید؟

هدف از درمان چاقی، رسیدن به وزن مناسب است که سلامت فرد را به دنبال دارد و برای رسیدن به وزن مناسب باید رژیم غذایی و سبک زندگی را تغییر داد و بر فعالیت ورزشی و فیزیکی افزود. علاوه بر آن پزشک می تواند با تشخیص نوع چاقی با تجویز داروهای خاص و یا دستگاه های لاغری و یا عمل جراحی به فرد چاق کمک کند به وزن مناسب برسد و سالم زندگی کند.

برای انتخاب راحتر روش درمانی، افراد را به چند گروه تقسیم می کنیم:

گروه اول = افرادی که BMI پایین تر از 18/5 داشته، این افراد دارای کمبود وزن بوده و پس از مشخص شدن علت لاغری، به درمان پرداخته می شود.

گروه دوم = افرادی که BMI بین 18/5 تا 25 داشته، این افراد نرمال بوده و نیاز به اقدام خاصی ندارند و باید مواظب افزایش وزن خود باشند.

گروه سوم = افرادی که دارای BMI بین 25 تا 30 هستند، این افراد دارای اضافه وزن بوده و چاق محسوب نمی شوند. این گروه باید از رژیم های غذایی و ورزش استفاده کرده و برای چاقی های موضعی می توان از دستگاههای لاغری و لیزر لیپولیز استفاده کرد.

گروه چهارم = افردی که دارای BMI 30 تا 35 بوده، دچار چاقی نوع 1 یا متوسط بوده و بهترین درمان این افراد ، رژیم غذایی و ورزش و استفاده از دستگاه های لاغری و در صورت جواب ندادن به این روش می توان از بالون معده استفاده کرد.

گروه پنجم = افرادی که دارای BMI 35 تا 40 بوده، دچار چاقی نوع 2 یا شدید بوده و بهترین درمان این گروه اسلیو معده می باشد.

گروه ششم = افرادی که BMI بالای 40 دارند.این افراد دارای چاقی درجه ی 3 یا چاقی مفرط و به عبارتی چاقی مرضی بوده که بهترین درمان بای پس معده می باشد.

از نوازندگی پیانو در کافه‌های اتریش تا تاسیس فروشگاه بیلا

کارل ولاشک موسس فروشگاه‌های زنجیره ای اتریشی بیلا، با ثروت 4/4 میلیارد دلار در جایگاه صد و هشتاد و نهم ثروتمندان دنیا در سال 2010 قرار دارد. به گفته مجله ترند ولاشک یکی از 5 ثروتمند اتریش به شمار می‌رود. ولاشک در واقع ثروتمندترین فرد بومی‌اتریش به شمار می‌رود.

الهام جوادی- کارل ولاشک در 4 آگوست سال 1917 در وین در اتریش متولد شد. او به دبیرستان ژوزف‌استد رفت. او همچنین هفت ترم در رشته شیمی‌در دانشگاه فنی وین تحصیل کرد. ولاشک در سال 1938 به ارتش اتریش در جنگ جهانی دوم اعزام شد. وی همواره بزرگترین خوشبختی خود را جان سالم به در بردن از جنگ می‌داند.
کارل ولاشک بعد از جنگ جهانی دوم با نام مستعار چارلی واکر و به عنوان پیانیست و رهبر گروه موسیقی در رستوران‌ها و کافه‌ها مشغول به کار بود. او همیشه آرزو داشت رستوران یا کافه‌ای برای خود باز کند، اما به دلیل نداشتن منابع مالی کافی نتوانست این کار را انجام دهد.
ولاشک در سال 1953 یک عطر فروشی باز کرد که در آن عطر، ادکلن و لوازم آرایشی و بهداشتی برند دار را با قیمت‌های تخفیف دار به فروش می‌رساند. در سال 1955 و به دنبال آزادسازی اقتصادی صنعت خرده فروشی، ولاشک به تدریج کسب و کار خود را با نام شرکت تجاری کالاهای مصرفی کارل ولاشک (WKW) رشد داد و تا سال 1960 توانست در حدود 45 شعبه برای شرکت تاسیس کند. ولاشک تصمیم گرفت این ایده کسب و کار خود را به کسب و کار تجارت مواد غذایی منتقل کند و با معرفی یک سیستم سلف‌سرویس و با انتخاب نام بیلا برای شعب شرکت خود این کار را در سال 1961 آغاز کرد. بیلا به معنای فروشگاه ارزان تر است.
کسب وکار بیلا در سال 1990 به خارج از مرزهای اتریش نیز گسترش یافت. در حال حاضر بیلا اتریش (بیش از 1000 شعبه) و کشورهایی چون‌ بلژیک، کرواسی،‌ جمهوری چک،‌ ایتالیا،‌ هلند، رومانی،‌ روسیه،‌ اسلواکی، بلغارستان و اوکراین فعالیت دارد. در سال 2007 تعداد کارکنان بیلا در حدود 16320 نفر اعلام شده بود. دفتر مرکزی این شرکت در وینر نودورف واقع شده است.
کارل ولاشک شرکت بیلا را در سال 1996 به قیمت 1/1 میلیارد دلار به شرکت آلمانی REWE فروخت. وی از آن زمان به عنوان یک سرمایه‌گذار در املاک و مستغلات مشغول به کار است. بنیادهای خصوصی با نام‌های آمیزولا، استرلا و ارمیون دارایی‌های او در زمینه املاک را مدیریت می‌کنند. ولاشک در حال حاضر مالک بیش از 100 ملک شامل هتل 5ستاره رادیسون در سالزبورگ، ساختمان تاریخی بازار سهام وین، چهارقصر در وین و چندین برج تجاری در اتریش است. او بزرگترین مالک زمین و املاک در اتریش به شمار می‌رود.
کارل ولاشک تاکنون چندین جایزه و مدال افتخار دریافت کرده که شامل مدال نقره بزرگ ستاره دار به خاطر خدمات شایان توجه به جمهوری اتریش در سال 2009، مدال افتخار طلایی پایتخت اتریش، وین، ‌در سال 2004، مدال طلایی بزرگ برای خدمات به جمهوری اتریش در سال 1994 و مدال طلایی برای خدمات به منطقه وین در سال 1989 می‌شود.
همچنین دو کتاب از داستان زندگی ولاشک به نام‌های «داستان موفقیت کارل ولاشک» و «از یک پیانیست تا مالک بیلا» به چاپ رسیده است.
کارل ولاشک چهار بار ازدواج کرد که سه بار به طلاق منجر شد. همسر آخر وی از دنیا رفته است. ولاشک‌ دو فرزند دارد و در حال حاضر ساکن شهر وین است.

«سای» که از شدت فقر تصمیم گرفت میلیاردر شود

هنری سای ثروتمندترین فرد در فیلیپین است. وی با ثروت 2/4میلیارد‌‌ دلار در جایگاه دویست و یکم ثروتمندان جهان در سال 2010 قرار دارد.

الهام جوادی- هنری سای در 25 اکتبر سال 1924 در زیامن در چین و در خانواده ای فقیر متولد شد. نام اصلی او سای چی سینگ ( به معنای دستیابی به موفقیت بی‌نهایت) است. او از همان کودکی فردی با انگیزه بود و در هر کاری که انجام می‌داد به دنبال موفقیت بود. پدر وی زمانی که هنری یک کودک نوپا بود خانواده را‌ترک کرد. پدر او یک تاجر بود که به دنبال فرصت‌های مناسب در مکانی که به نظر می‌آمد رشد اقتصادی محتملی داشته باشد می‌گشت. در آن زمان نیز فیلیپین کشوری بود که این مشخصه را داشت. هنری نیز با الهام از پدرش تصمیم داشت یک تاجر شود. او در همان سنین کودکی هیچ فکری به غیر از تاجر شدن در سر نمی‌پروراند. سای بنابراین در سن 12 سالگی به دنبال راه پدرش به فیلیپین مهاجرت کرد. زمانی که هنری به مانیلا رسید تا به پدرش بپیوندد انتظار چیزی را که دید نداشت. او می‌گوید: زمانی که پدرم را دیدم گریه کردم چون او بسیار فقیر بود. این پدر و پسر در فیلیپین در فضایی به اندازه سی متر مربع در خیابانی کثیف در منطقه کویاپو در مرکز مانیلا زندگی می‌کردند. دیدن پدر در چنین وضعیت رقت باری به شدت هنری را تحت تاثیر قرار داد. پدر هنری مالک یک مغازه خوار و بار فروشی بسیار کوچک در خیابان اچاگو بود. هنری سای جوان از آن زمان تنها یک هدف در زندگی داشت و آن هم تلاش برای رسیدن به اوج و غلبه بر دنیای خشن فقر از طریق سخت‌کوشی و صرفه‌جویی بود. سای ارزش و اهمیت صداقت و صبر در کسب‌وکار را درک کرده بود. زندگی سخت پدر به عنوان یک مغازه‌دار ساده زمانی که پسرش به عنوان دستیار به او پیوست کمی‌ ساده‌تر شد. هنری هر روز به بازار می‌رفت تا از عمده‌فروشان کالا بخرد و سپس آنها را به تنهایی برای فروش به مغازه پدر می‌آورد. پدر و پسر هر دو هر روز از صبح زود تا دیروقت کار می‌کردند و پشت پیشخوان مغازه که هر شب آن را تمیز می‌کردند، می‌خوابیدند.
وضع هنری و پدرش در این کشور به تدریج بهتر شد و سای توانست در کلاس اول ثبت نام کند. البته برای این نوجوان تحصیل و یادگیری زبان انگلیسی همزمان با کار بسیار سخت بود. در زمان جنگ جهانی دوم اقتصاد فیلیپین سقوط کرد و به همین دلیل پدر هنری به چین بازگشت، اما هنری سای هیچ وقت تسلیم نشد و تصمیم گرفت در فیلیپین باقی بماند. او تلاش کرد با فروش کفش‌های ارزان قیمت آمریکایی به کسب و کار باز گردد. او البته برای دوباره ساختن کسب‌و‌کارش به وام احتیاج داشت و توانست در سال 1949 وامی‌به مبلغ یک میلیون پزوس فیلیپین از بانک چین دریافت کند. سای برای ارتقای مهارت‌های کارآفرینی خود در تجارت در سال 1950 به دانشگاه فار ایسترن رفت و در رشته بازرگانی به تحصیل پرداخت. در همین مقطع هم بود که او پس از دریافت تابعیت فیلیپین نام خود را به هنری سای تغییر داد. هنری دو سال بعد به خاطر فشار کاری تحصیل خود را رها کرد.
در همین دوران هنری سای متوجه تولد دوباره اقتصاد فیلیپین شد و با بازگشایی یک فروشگاه کفش از این فرصت استفاده کرد. وی اولین فروشگاه خود با نام شومارت را در مرکز مانیلا تاسیس کرد و مفهوم جدیدی از فروشگاه‌های زنجیره‌ای برای کفش را در کشور معرفی کرد. این فروشگاه به سرعت مشهور شد و سای توانست تعداد فروشگاه‌های خود را به سه فروشگاه برساند. سای بعدا نام فروشگاه‌های خود به SM ( مخفف Shoemart) تغییر داد. کسب و کار سای به حوزه‌های دیگر نیز گسترش یافت، به‌طوری که در حال حاضر شرکت اس ‌ام بزرگ‌ترین فروشگاه زنجیره ای در فیلیپین به شمار می‌رود. این شرکت در حال حاضر 36 فروشگاه در فیلیپین دارد و به دنبال گسترش هرچه بیشتر در چین است. هنری سای ازدواج کرده و 6 فرزند دارد و در حال حاضر ساکن مانیلا در فیلیپین است.

میلیاردر سوپر مارکت ‌ها

رونالد برکل یکی از سرمایه‌گذاران بزرگ آمریکایی است که با ثروت 2/3 میلیارد دلار در سال 2010 در جایگاه دویست و نود و هفتم ثروتمندان جهان در فهرست فوربز قرار گرفت. او ثروت خود را از سرمایه‌گذاری و همچنین از صنعت سوپرمارکت‌ها بدست آورده است.

الهام جوادی- 

رونالد وین برکل در 12 نوامبر سال 1952 در پومونا در کالیفرنیا متولد شد. رونالد برکل اولین بار در 13 سالگی و با کار به عنوان یک وردست در مغازه خواربار فروشی پدرش به کسب و کار سوپرمارکت‌ها وارد شد. او تحصیلات خود را تا پایان دوره دبیرستان ادامه داد اما کمی ‌پس از ورود به کالج تحصیلات خود را رها کرد و بنگاهی به نام شرکت‌های یوکایپا را راه اندازی کرد. ‌این شرکت در زمینه فروشگاه‌های زنجیره‌ای، تولید و توزیع سرمایه‌گذاری می‌کند. رونالد برکل شرکت یوکایپا را در سال 1986 در لس آنجلس تاسیس کرد. کار اصلی ‌این شرکت در زمینه خرید‌های استقراضی و سرمایه‌گذاری در سوپرمارکت‌ها و فروشگاه‌های خواربار زنجیره‌ای است. رونالد برکل اولین فروشگاه خود، فروشگاه جرگنسن را در سال 1986 خرید.
شرکت یوکایپا در دهه 1980 تعدادی سرمایه‌گذاری به شکل پراکنده انجام داد، اما در دهه 1990 شروع به یک سرمایه‌گذاری متمرکز در فروشگاه‌های زنجیره‌ای ساحل غربی (وست کاوست) کرد.‌این شرکت اخیرا فروشگاه‌های وایلد اوتز در لکورادو، فروشگاه‌های پت مارک در نیو جرسی و فروشگاه‌های سوپروالو در مینسوتا را خریده است.
رونالد برکل در حال حاضر رییس هیات مدیره و سهامدار اصلی شرکت‌های زیادی از جمله شرکت الاینس انترتینمنت (یک شرکت توزیع نرم افزار‌های بازی، موسیقی و فیلم)، شرکت مواد غذایی گلدن استیت ( یک شرکت تولید مواد غذایی و نوشیدنی در لس آنجلس با درآمد بیش از 3 میلیارد دلار و 3000 کارمند در سال 2007)‌، دامینیکز ( یک شرکت فروشگاه‌های زنجیریه‌ای در شیکاگو)، فرد میر(شرکت ابر سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای در پورتلند اورگان )‌، رالفز (یک فروشگاه زنجیره‌ای بزرگ در کالیفرنیای جنوبی و بزرگترین زیرمجموعه فروشگاه‌های زنجیره‌ای کروگر در‌ایالت سینسیناتی) و فود فور لس ( یک شرکت فروشگاه زنجیره‌ای که مالک آن شرکت فروشگا‌های زنجیره‌ای کروگر است) است. او در حال حاضر یکی از اعضای هیات مدیره شرکت‌های اوکسیدنتال پترولیوم (یک شرکت اکتشاف و استخراج و تولید نفت و گاز در‌ایالات متحده با درآمد 5/15 میلیارد دلاری و بیش از 10 هزار کارمند)‌، KB هوم (یک شرکت خانه‌سازی در‌ایالات متحده که در فهرست 500 شرکت برتر فورچون قرار دارد و دفتر مرکزی آن در لس‌آنجلس واقع شده است) و شرکت یاهو است.
رونالد برکل از طرفداران و حامیان حزب دموکرات در‌ ایالات متحده است. وی همچنین یکی از مالکان تیم پنگوئن‌های پیتزبورگ در لیگ‌هاکی ملی در‌ایالات متحده است.
رونالد برکل ازدواج کرده اما در سال 2003 از همسر خود جدا شده است. او سه فرزند دارد و ساکن لس‌آنجلس در ‌ایالت کالیفرنیا است.

بیلیونرها

بیلیونرهای ایرانی

سامانه ویکیپدیا به نقل از چند منبع معتبر جهانی اسامی بیلیونرهای ایرانی را منتشر کرده است.در این رده بندی اسامی ایرانیانی که حداقل ۱۰۰میلیون دلار آمریکا ثروت دارند دیده می شود...

سامانه ویکیپدیا به نقل از چند منبع معتبر جهانی اسامی بیلیونرهای ایرانی را منتشر کرده است.در این رده بندی اسامی ایرانیانی که حداقل ۱۰۰میلیون دلار آمریکا ثروت دارند دیده می شود.

۱- در صدر این فهرست سام نظریان با سرمایه ای بالغ بر ۱۲ بیلیون دلار در جایگاه اول قرار دارد.سام نظریان ۳۶ ساله، متولد ۱۳۵۴ در یک خانوادهٔ یهودی در ایران، فرزند یونس نظریان بنیانگذار شرکت بزرگ کوالکام و فارغ التحصیل دانشگاههای نیویورک و کالیفرنیای جنوبی است. نظریان بنیانگذار و مدیر عامل شرکت SBE Entertainment Group و سرمایه گذار معتبر ترین و پرشکوه ترین تاسیسات تفریحی در لس آنجلس، لاس وگاس و میامی است.گفتنی است که شعبه یکی از کلوب های وی همزمان با بازی حامد حدادی درآن ورزشگاه افتتاح شد.

لازم به ذکر است که ماشین وی تنها ۱ میلیون دلار قیمت دارد.

---

۲- نفر دوم این فهرست پیر امیدیار معروف و مالک سایت ای بی است.ثروت وی در سال ۲۰۱۱ ۶/۷ بیلیون دلار برآورد شده است.وی که جایگاه ۲۹ ثروتمندان جهان را به نام خود کرده است، رئیس و موسس سایت ای‌بی (e-bay) اولین و معروفترین وب‌گاه مخصوص حراج و خرید و فروش اینترنتی است که تا آخر سال ۱۹۹۸ ۱/۲ میلیون عضو ۷۵۰ میلیون دلار حجم معاملات و حدود ۸ میلیون دلار سود کسب کرده بود .این شرکت بیش از ۶۰۰۰ کارمند ۴۶ میلیون مشتری ثبت شده و ۴۴۱ میلیون دلار سود خالص در سال ۲۰۰۵ داشته‌است.

---

۳- جایگاه بعدی در اختیار مانی مشعوف است.وی یک تاجر ایرانی آمریکایی و بنیانگذار و رئیس bebe stores, inc است. مانی مشعوف ۶۸ ساله پیش از افتتاح اولین بوتیک زنانه خود در سال ۱۹۷۶، استیک فروشی داشته است. ثروت وی ۱/۳ بیلیون دلار تخمین زده شده است. او در اواخر دهه محصولات خود را در سریالهای محبوب تلویزیونی آمریکا بطور غیر مستقیم معرفی می‌کرد و در سال ۱۹۹۸ شرکتش را سهامی‌ عام کرد.

---

۴- نفر بعدی فهرست منتشر شده ناصر داوود خلیلی است. داوود خلیلی ۴۶ ساله از ثروتمندترین افراد بریتانیا نیز معرفی شده است. ثروت وی در حدود ۱ بیلیون دلار تخمین زده شده است.وی حتی از ملکه انگلستان نیز ثروتمندتر است.

داوود خلیلی به خاطر داشتن مجموعه‌ای از آثار هنری مشهور شده است. بخش عمده دارایی او را مجموعه‌ای از آثار هنری ایرانی و اسلامی تشکیل می‌دهد که بالغ بر ۲۰٫۰۰۰ شیء هنری و عتیقه و مجموعه آثار هنری ایرانی و اسلامی اش تشکیل می دهد که خود او ارزش آن را بیش از یک میلیارد پوند می داند.

---

۵- جایگاه بعدی فهرست در اختیار امید کردستانی است.وی ۴۸ سال سن دارد و نایب‌رئیس ارشد بخش فروش و عملکرد جهانی شرکت گوگل است. او دارای سابقه‌ای بیش از ۱۲ سال در زمینه فناوری سطح بالا در شرکت‌های پیشروی اینترنتی مانند نت‌اسکیپ است. او همچنین نائب‌رئیس بخش توسعهٔ کسب و کار و فروش در این شرکت بود و توانست بازده مالی وب‌گاه نت‌اسکیپ را در عرض ۱۸ ماه از ۸۸ میلیون دلار در سال به بیش از ۲۰۰ میلیون دلار در سال برساند.

او یکی از ثروتمندترین ساکنین کالیفرنیای شمالی است. مجله سن خوزه ارزش دارایی‌های وی را ۱٫۹ میلیارد دلار برآورد کرده است.همچنین ماهنامه فوربس وی را به عنوان دومین ثروتمند ایرانی در جهان معرفی می کند.

---

۶- اسحاق لاریان نفر بعدی این فهرست است.وی ۵۵ سال سن دارد و ثروتش بالغ بر ۷۲۳ میلیون دلار تخمین زده شده است.اسحاق لاریان سازنده عروسک های «برتز» متولد ١٣٣٢ درشهر کاشان است. او هم اکنون صاحب «ام جی ای» بزرگ ترین کارخانه عروسک سازی جهان است که توسط یک فرد و بدون سرمایه گذاری شرکا اداره می شود.

او در سال ٢٠٠٠ تصمیم به ساختن عروسک های «برتز» گرفت که دو نوع از این عروسک ها به نام های ایرانی فرزندان او ، کامران و یاسمین خوانده می شوند. 

---

۷- نفر بعدی پل مریج است.وی ۶۵ سال سن دارد و مخترع و مالک هات پاکتس است.ثروت وی ۶۰۰ میلیون دلار برآورد شده است.

---

۸- ایرانی بیلیونر بعدی،پسر علی خسروشاهی بنیان گذار کارخانجات مینو است.ثروت وی ۵۹۲میلیون دلار برآورد شده است.خسروشاهی ثروتمندترین ایرانی مقیم کاناداست.

حسن خسروشاهی کارآفرین کانادایی ایرانی تبار متولد ۱۳۱۹ در شهر تهران است .وی مالک و موسس فروشگاه‌های زنجیره‌ای قطعات الکترونیکی به نام Future Shop است وتعداد شعبات شرکت وی در آمریکای شمالی به ۱۱۸ میرسد.

---

۹- نفر بعدی که جوان ترین ثروتمند ایرانی است با ۱۷ سال سن ثروتی بالغ بر ۱۲۲ میلیون دلار دارد.علی الدوبیخی مالک شرکت Camel Trading Group است.